Είμαι εξωγήινη! Πάντα ήμουν εξωγήινη:
- Μένω στις Βρυξέλλες αλλά δεν εργάζομαι στην Ευρωπαϊκή Ενωση
- Έχω παραιτηθεί δύο φορές από το δημόσιο (το Ελληνικό δημόσιο)
- Δεν είχα παιδιά όταν
ήμουν παντρεμένη κι έχω παιδί χωρίς να είμαι παντρεμένη
- Ακόμα κι αν η κρίση ξεπεραστεί αύριο, δε θέλω να επιστρέψω στην Ελλάδα
… και επιπλέον:
- Θέλω να μετακομίσω ακόμα πιο βόρεια!
Έφυγα οριστικά από την Ελλάδα πριν από 6 χρόνια, δηλαδή 2 χρόνια π.Χ. (προ Χρεοκοπίας). Είχα καινούριο σπίτι, καλή δουλειά, φίλους, οικογένεια.
Γιατί έφυγα;
Εξαιτίας των μικρών πραγμάτων που διαμορφώνουν (ή παραμορφώνουν) την καθημερινή μας ζωή. Γιατί οι διαβάσεις πεζών είναι για τους πεζούς, οι θέσεις στάθμευσης αναπήρων για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι γραμματείς για να απαντάνε στο τηλέφωνο. Γιατί είναι παράλογο να πρέπει να δωροδοκήσεις γιατρούς, νοσηλευτές και εφοριακούς για να κάνουν (ή όχι) τη δουλειά τους. Γιατί είναι παράλογο να παίρνεις δάνειο (ναι, η χρήση πιστωτικών καρτών ΕΙΝΑΙ δάνειο) για να αγοράσεις παπούτσια ή να πας διακοπές. Γιατί δεν είναι μαγκιά να κλέβεις (ναι, το να δηλώνεις μικρότερο εισόδημα ή να μη δίνεις απόδειξη ΕΙΝΑΙ κλοπή). Γιατί είναι παράλογο να χρειάζεται να ξέρεις κάποιον για να είσαι κάποιος.
Έτσι έφυγα …
Και συνειδητοποίησα ότι έκανα λάθος!
Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν ακόμα περισσότερα πράγματα που απομακρύνουν την ελληνική πραγματικότητα από την κοινή λογική. Σοκαρίστηκα όταν ο νυν σύντροφός μου είπε ότι ο μεικτός μισθός είναι πιο σημαντικός από τον καθαρό, αφού οι κρατήσεις είναι στην ουσία η υγειονομική σου περίθαλψη, η καθαριότητα της γειτονιάς σου και το σχολείο των παιδιών σου! Σοκαρίστηκα όταν πήρα προαγωγή παρότι συναγωνιζόμουν κάποιον που ήταν ο γιος κάποιου.
Ήταν δύσκολα;
Όπως κάθε ξεκίνημα: Συναρπαστικό, τρομακτικό, προκλητικό. Δυστυχώς βέβαια χωρίς δίχτυ ασφαλείας…
Θα το ξαναέκανα;
Φλερτάρω ήδη με την ιδέα της Σκανδιναβίας. Με σύντροφο και παιδί θα είναι ίσως πιο δύσκολο, αλλά το μικρό μας γκρουπ μπορεί επίσης να αποτελέσει τον πυρήνα για να χτίσουμε τη νέα προσωπική μας ζωή.
Θα γυρίσω ποτέ πίσω;
Όχι! Μου λείπουν οι φίλοι και η οικογένειά μου, μου λείπει το να έρχονται οι φίλοι στο σπίτι απρόσκλητοι, μου λείπει ο ήλιος και η φασαρία. Αλλά θεωρώ την αξιοπρέπεια μου σημαντικότερη.
Αισθάνομαι Βελγίδα ή Ελληνίδα; Όπως θα απάνταγαν σχεδόν όλοι οι μετανάστες, αισθάνομαι Βελγίδα στην Ελλάδα και Ελληνίδα στο Βέλγιο. Όπως είπα στην αρχή, είμαι εξωγήινη. Ξένη. Ευτυχώς όμως το ίδιο είναι και το 56,5% του πληθυσμού των Βρυξελλών!
Πέγκυ, Βρυξέλλες
- Ακόμα κι αν η κρίση ξεπεραστεί αύριο, δε θέλω να επιστρέψω στην Ελλάδα
… και επιπλέον:
- Θέλω να μετακομίσω ακόμα πιο βόρεια!
Έφυγα οριστικά από την Ελλάδα πριν από 6 χρόνια, δηλαδή 2 χρόνια π.Χ. (προ Χρεοκοπίας). Είχα καινούριο σπίτι, καλή δουλειά, φίλους, οικογένεια.
Γιατί έφυγα;
Εξαιτίας των μικρών πραγμάτων που διαμορφώνουν (ή παραμορφώνουν) την καθημερινή μας ζωή. Γιατί οι διαβάσεις πεζών είναι για τους πεζούς, οι θέσεις στάθμευσης αναπήρων για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι γραμματείς για να απαντάνε στο τηλέφωνο. Γιατί είναι παράλογο να πρέπει να δωροδοκήσεις γιατρούς, νοσηλευτές και εφοριακούς για να κάνουν (ή όχι) τη δουλειά τους. Γιατί είναι παράλογο να παίρνεις δάνειο (ναι, η χρήση πιστωτικών καρτών ΕΙΝΑΙ δάνειο) για να αγοράσεις παπούτσια ή να πας διακοπές. Γιατί δεν είναι μαγκιά να κλέβεις (ναι, το να δηλώνεις μικρότερο εισόδημα ή να μη δίνεις απόδειξη ΕΙΝΑΙ κλοπή). Γιατί είναι παράλογο να χρειάζεται να ξέρεις κάποιον για να είσαι κάποιος.
Έτσι έφυγα …
Και συνειδητοποίησα ότι έκανα λάθος!
Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν ακόμα περισσότερα πράγματα που απομακρύνουν την ελληνική πραγματικότητα από την κοινή λογική. Σοκαρίστηκα όταν ο νυν σύντροφός μου είπε ότι ο μεικτός μισθός είναι πιο σημαντικός από τον καθαρό, αφού οι κρατήσεις είναι στην ουσία η υγειονομική σου περίθαλψη, η καθαριότητα της γειτονιάς σου και το σχολείο των παιδιών σου! Σοκαρίστηκα όταν πήρα προαγωγή παρότι συναγωνιζόμουν κάποιον που ήταν ο γιος κάποιου.
Ήταν δύσκολα;
Όπως κάθε ξεκίνημα: Συναρπαστικό, τρομακτικό, προκλητικό. Δυστυχώς βέβαια χωρίς δίχτυ ασφαλείας…
Θα το ξαναέκανα;
Φλερτάρω ήδη με την ιδέα της Σκανδιναβίας. Με σύντροφο και παιδί θα είναι ίσως πιο δύσκολο, αλλά το μικρό μας γκρουπ μπορεί επίσης να αποτελέσει τον πυρήνα για να χτίσουμε τη νέα προσωπική μας ζωή.
Θα γυρίσω ποτέ πίσω;
Όχι! Μου λείπουν οι φίλοι και η οικογένειά μου, μου λείπει το να έρχονται οι φίλοι στο σπίτι απρόσκλητοι, μου λείπει ο ήλιος και η φασαρία. Αλλά θεωρώ την αξιοπρέπεια μου σημαντικότερη.
Αισθάνομαι Βελγίδα ή Ελληνίδα; Όπως θα απάνταγαν σχεδόν όλοι οι μετανάστες, αισθάνομαι Βελγίδα στην Ελλάδα και Ελληνίδα στο Βέλγιο. Όπως είπα στην αρχή, είμαι εξωγήινη. Ξένη. Ευτυχώς όμως το ίδιο είναι και το 56,5% του πληθυσμού των Βρυξελλών!
Πέγκυ, Βρυξέλλες
newdiaspora.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου