Ιδιαίτερα απογοητευμένος από την αδιαφορία της πλειοψηφίας των ανθρώπων του ποδοσφαίρου στο νησί της Ζακύνθου είναι ο πρόεδρος του ΑΠΣ Ζάκυνθος Στέλιος Γούναρης.
Ο κ. Γούναρης όπου επί των ημερών του γράφηκαν οι πιο λαμπρές σελίδες (αναμφισβήτητα ***) στην ιστορία του συλλόγου της Ζακύνθου όχι μόνο δεν έχει τη στήριξη που θα έπρεπε ( τουλάχιστον) το τελευταίο διάστημα, αλλά και δέχεται έναν "πόλεμο" άνευ προηγουμένου.
Αδιαμφισβήτητα οι ευθύνες για την "εγκατάλειψη" αυτή και απαξίωση του ιστορικού συλλόγου της Ζακύνθου "βαραίνουν" ως ένα βαθμό και τον ίδιο.
Χωρίς πολύ ανάλυση, από κάποιους δικούς του λάθος χειρισμούς, απομακρύνθηκαν από την ομάδα άνθρωποι που την αγάπησαν και που τη βοήθησαν πολύ. Κι απομακρύνθηκαν στενοχωρημένοι.
Όμως οι προθέσεις του για τη λάθος... αυτή συμπεριφορά ήταν (πιστεύω) "αγνές", ανιδιοτελείς κι είχαν ως σκοπό μόνο το καλό της ομάδας της "καρδιάς" του. Ένα καλό που πιθανών τον "τύφλωνε" κάποιες φορές.
Τίποτε άλλο. Ο κ. Γούναρης δε έβαλε ποτέ το καλό της ομάδας κάτω από οποιοδήποτε πρόσωπο, οποιοδήποτε.
Το καλό της ομάδας ήταν πάνω απ' όλα. Όποιος ήταν αντίθετος σε αυτό γινόταν "εχθρός" του.
Ο ίδιος σε κατ' ιδίαν συζητήσεις παραδέχεται:
"Έχω κάνει λάθη, αλλά λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι δεν κάνουν τίποτα. Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο θα διόρθωνα κάποια λάθη. Θα δικαίωνα ανθρώπους που στήριξαν την ομάδα και ίσως τους αδίκησα. Όμως θα ήμουν και πάλι απέναντι σε ανθρώπους που δεν ήθελαν το καλό της ομάδας".
Οι μέρες που περνά η Ζάκυνθος αλλά και ο ίδιος είναι δύσκολες, πολύ δύσκολες.
Ο κ. Γούναρης δε μιλά προς το παρόν, δε θέλει να κάνει δηλώσεις, αλλά σίγουρα η πικρία του και η απογοήτευσή του είναι μεγάλη.
Και το πιο άδικο είναι ο πόλεμος που δέχεται από αρκετές πλευρές.
Ένας πόλεμος που γίνεται "προσωπικός", μέσα απ' τον οποίο προσπαθούν κάποιοι να αποδείξουν κατά τον ιδανικότερο τρόπο (και το καταφέρνουν) την παροιμία "όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια".
Όλα αυτά τα αναφέρω γιατί οποιοσδήποτε κατάφερνε να προσφέρει τόσα πολλά στην ομάδα, αλλά και να έχει τόσες πολλές επιτυχίες, δικαιούται να του αποδοθούν κάποια στιγμή κάποια "εύσημα".
Τα λάθη του πιθανών τα γνωρίζει ο ίδιος. Τα εύσημά του όμως πρέπει να του τα αποδίδουν κάπου κάπου οι υπόλοιποι.
Και κλείνοντας θα αναφέρω ότι: το μεγαλύτερο λάθος της διοίκησης Γούναρη είναι η έλλειψη τμημάτων υποδομής. Τμήμα που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά σε δύσκολες μέρες.
*** Ο Στέλιος Γούναρης ανέλαβε ως διοικητικός ηγέτης τον ΑΠΣ Ζάκυνθος το 2006-07 στη Δ΄ εθνική. Με τη μία... την ανεβάζει στη Γ΄ εθνική (από το 2007-08) στην οποία παραμένει μέχρι και σήμερα (πέντε συναπτά έτη παίζει στη Γ΄). Σε αυτές τις πέντε συμμετοχές έχει παίξει τρεις φορές στο Βόρειο Όμιλο και δύο στο Νότιο. Σε αυτές τις πέντε συμμετοχές έχει φτάσει μια ανάσα από την άνοδο τρεις φορές). Και στο κύπελλο Ελλάδος το 2007 απέκλεισε τη Χερσόνησο με διπλό στην Κρήτη, στη συνέχεια απέκλεισε τον Πιερικό στη Ζάκυνθο ενώ αποκλείστηκε από τον Πανθρακικό της Α΄ εθνικής στην παράταση κάνοντας το φίλαθλο κοινό της Ζακύνθου να ανατριχιάζει από συγκίνηση τόσο στο παιχνίδι όσο και την επόμενη μέρα από τα "διθυραμβικά" σχόλια των εφημερίδων και των πανελλήνιων καναλιών.
Τάσος Θεοδόσης - ioniansports.gr
*** Στα υπόλοιπα θέματα, επικρατεί πλήρης άπνοια. Κανείς δε γνωρίζει τι θα γίνει και ποιο είναι το μέλλον. Ο κ. Γούναρης και κάποιοι στενοί συνεργάτες του κάνουν μεγάλο αγώνα να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Για το αύριο της ομάδας κανείς δε μπορεί να είναι βέβαιος. Όπως κι αν έχει, η κατάσταση είναι δύσκολη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου